Komentarze do: Samotność

Autor: Justyna Pettke

Justyna Pettke — Fri, 24 Feb 2017 10:33:13 +0000

Moim zdaniem przez nie uleczone rany, które nosimy w sobie, przez to czego doświadczylismy w dzieciństwie, okresie dojrzewania, wszechświat odbija to co jest w nas. Ja w pewnym okresie życia zmierzyłam się z tym co było nieuleczalne we mnie, nadal się mierzę. Otwierałam rany, wręcz je rozdrapywała, żeby oczyścić, okazić i uleczyć. Bardzo dużo pracuję z wewnętrznym dzieckiem( jest to jedna z metod, którą pracuję z klientami na sesjach).
Krok po kroku zmiany, które zadziewaly się we mnie, były odzwierciedlane na zewnątrz mnie, w otoczeniu, ludziach, przedmiotach...

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Thu, 23 Feb 2017 09:58:15 +0000

Piękny tekst. Co zrobić jednak kiedy jest się nie tylko samotnym emocjonalnie ale również jak najbardziej fizycznie? Jestem "trochę" starsza. Mam za sobą samotne macierzyństwo, naprawdę samotne, bez wsparcia zarówno ekonomicznego jak i emocjonalnego. Ciągły lęk o przyszłość, widmo bezdomności i to wszystko wśród obojętności tłumu – takie środowisko – niestety niemożliwe wtedy do zmienienia.
Teraz córka się wyprowadziła a ja zostałam ze swoją samotnością i poczuciem, że nie wykorzystałam czasu macierzyństwa tak pięknie jak powinnam bo miałam w sobie tylko walkę o byt i nieustanny lęk.
Dziękuję za możliwość napisania o tym co nieustannie uwiera jak drzazga.
Małgorzata

Autor: Justyna Pettke

Justyna Pettke — Mon, 30 Jan 2017 12:05:42 +0000

Tak, Ty będziesz leżeć i odpoczywać, masz do tego prawo. Małymi kroczkami. Słuchaj ciała, ono chce odpocząć. Gratuluję Ci,że jak to powiedziałaś: zaczęłaś prace nad sobą. Zmiana nawyków trochę potrwa, pewnie nie jeden raz będziesz się ze sobą siłować. Życzę wytrwałości.

Autor: Unknown

Unknown — Mon, 30 Jan 2017 09:23:16 +0000

Dziękuje za tekst, ostatnio usłyszałam słowa ze jestem bardzo niezależna wszystko sama, trochę mnie to zabolało ale niestety to jest prawda o mnie. Zycie nauczyło mnie ze muszę sobie w nim radzić sama,nie mogłam liczyć ana pomoc i choć czas się zmienił mi ciągle trudno prosić o pomoc i ja przyjąć. "Najbardziej samotna byłam wtedy, gdy byłam niezniszczalna. Gdy byłam silna, silna ponad wszystko. Kiedy nie pozwalałam sobie na słabość, kiedy o nic nie prosiłam. Kiedy wysyłałam sygnały, że ze wszystkim sobie poradzę. Sama, sama, sama." to bardzo dobrze do mnie pasuje mam mnóstwo przykładów na to jak nie pozwalam sobie pomoc , ale ostatnio chce to zmienić zaczęłam prace nad sobą, poprosiłam o pomoc. ale w moim codziennym życiu ciągle są wpadki ostatni bardzo źle się czułam i usłyszałam żebym poszła się położyć bo źle wyglądam nawet nie musiałam prosić i włączyło się jak zwykle poczucie obowiązkowości ja będę leżeć a inni za mnie pracować.

Autor: Justyna Pettke

Justyna Pettke — Thu, 26 Jan 2017 21:16:13 +0000

Michale, niestety możemy dać tylko to, co mamy w sobie. To czego się nauczyliśmy, to co dostaliśmy od naszych rodziców, nauczycieli i osób towarzyszących nam w życiu. Nie chcę tu nikogo usprawiedliwiać, ale ja na początku mojego macierzyństwa nie umiałam dać dzieciom nic więcej prócz jedzenia, czystego ubioru i dachu nad głową. Myślałam, że to wystarczy, taki dostałam wzorzec. Relacje, które wypracowałam w ciągu 8 lat z dziećmi, partnerem, rodzicami to nic więcej, jak tylko ciężka praca nad Sobą – zmianą nawyków, przekonań, zachowań. Dziękuję, że dzielisz się ze mną tak otwarcie tym, czego doświadczyłeś. Tak jak Ty, miałeś wsparcie w matce kolegi, tak ja też znalazłam w moim życiu takie osoby, opisuję to w poście "Drogowskazy", zapraszam do przeczytania. Miłego wieczoru.

Autor: Justyna Pettke

Justyna Pettke — Thu, 26 Jan 2017 21:04:52 +0000

Aby uszanować twoją anonimowość, może zdecydowałabyś się napisać do mnie prywatnie na maila, ewentualnie na facebook'u, co ty na to?
Mój mail: justynapettke@onet.pl
A odnośnik do facebook'a, znajdziesz w zakładkach na górze strony.

Autor: Justyna Pettke

Justyna Pettke — Thu, 26 Jan 2017 21:02:48 +0000

Karolino, tak, też to widzę, że coraz więcej kobiet staje w KOBIECYM, więc będzie przestrzeń dla MĘSKIEGO.

Autor: michalxl600

michalxl600 — Thu, 26 Jan 2017 20:38:01 +0000

To co napisałaś Justyno znam doskonale z zachowań matki (i nie tylko). Dziś będąc już dorosłym powoli "rozplatam" pewne węzły w tej plątaninie rodzinnej. Matka (dziś już emerytka) sporo wspomina- tak ja zaprogramowano, nawet przypomniała sobie dobrze moment gdy jej ojciec a mój dziadek dał jej lanie za jakieś przedarte kaloszki. Tu mała Basia postanowiła sobie, że "da sobie radę sama". W dorosłym życiu pani kierownik 25 osobowego zespołu szpitalnej apteki- kiedyś podobno żaliła się jakiemuś znajomemu lekarzowi, że nie "wszystko na jej głowie" (o sprawy zawodowe wtedy chodziło) na co on jej odpowiedział dobitnie i mama to zapamietała: 'bo wszystkich nauczyłaś, że sobie dasz radę". No i sobie dawała ale cierpiał na tym dom- ja z bratem typowe dzieci z kluczem na szyi, zazdrosciłem koledze z klasy – jego mama była praczką, chodziliśmy po lekcjach do niego do domu, ona zawsze tam była i zawsze miała dla nas chwilę. Wręczała kawałek chleba przetarty odrobina masła i posypany cukrem a u mnie w domu tego ciepła nie było.
Pozdrawiam!

Autor: Anonimowy

Anonimowy — Thu, 26 Jan 2017 20:28:51 +0000

Help me dziewczyny!! Czuję,że jestem sama we wszechświecie a ludzie mnie otaczający jakby mówią nieznanym mi językiem z innej planety ! Kiedy otwarcie mówiłam o tym co czułam, jaki planowałam nasępny krok – zostałam posądzona o zadzieranie nosa i o przysłowiowe "pozjadanie wszystkich rozumów", tak powiedzial moj tata z którym pracowałam prez 7 miesiecy. Było to najgorsze 7miesięcy. Zamknęłam sie w sobie. Nie mam pojęcia jak wyleczyć się ze wszystkich obaw które do dziś mi towarzyszą.

Autor: michalxl600

michalxl600 — Thu, 26 Jan 2017 20:28:36 +0000

Dzięki karolino za polecenie tej strony. Rosnie nadzieja w meskim sercu, że świat nie wymrze ;) i będziemy sie mieli kim opiekować i dla kogo dokonywać "wielkich czynów".

Autor: Karolina

Karolina — Thu, 26 Jan 2017 19:50:16 +0000

Wow! Bardzo się cieszę, że coraz więcej kobiet widzę, które to odkrywają 😉

Autor: Justyna Pettke

Justyna Pettke — Thu, 26 Jan 2017 18:48:12 +0000

Dziękuję bardzo🙂.